Wednesday, 6 April 2016

കലി വന്നാൽ പിന്നെ കലിപ്പ് തീർത്തിട്ടേ പോകു .....


കലി വന്നാൽ പിന്നെ കലിപ്പ് തീർത്തിട്ടേ പോകു .....



അങ്ങാടിയിൽ തോറ്റതിന് ദേഷ്യം മൂത്ത് അമ്മയുടെ നെഞ്ചത്ത് ഭരതനാട്യം കളിക്കുന്നവരാണ് നമ്മൾ ... ,അപ്പൊ പിന്നെ തൊട്ടതിനും , പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ ദേഷ്യം വന്നാലോ ...??? , ആരുടെ നെഞ്ചത്ത് കുതിര കയറും ..??അതാണ്‌ നമ്മുടെ സിദ്ധുവിന്റെയും പ്രശ്നം ..എവിടുന്നാണെന്ന് അറിയില്ല , എങ്ങിനെയെന്നോ -എപ്പോൾ വരുമെന്നോ അറിയില്ല , വന്നാൽ പിന്നെ അത് കലിപ്പ് തീർത്തിട്ടേ പോകു ...അതാണ്‌ കലി...ഈ കലിയുടെ അരങ്ങേറ്റമെല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട പാവം , പാവം രാജകുമാരിയാണ്‌ അഞ്ജലി ....

കലി മൂത്ത് നടക്കുന്ന ചേട്ടനെ പ്രേമിച്ചു , അച്ഛന്റെ കൈയില്‍ നിന്ന് കരണകുറ്റിക്ക് അനുഗ്രഹവും വാങ്ങിച്ചു സന്തോഷകരമായ ഒരു ജീവിതവും സ്വപ്നം കണ്ടു ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച പാവം അഞ്ജലിക്കുട്ടിക്കു അവസാനം അങ്ങ് സഹികെട്ടു ...എന്നിട്ടും അവള് ഓനെ അങ്ങ് സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു അവസാനം ഒരു രാത്രിയില്‍ ഇതിനി പറ്റൂല ...എനിക്ക് മനസ്സമാധാനം വേണം എന്നും പറഞ്ഞു കൊച്ച് ഇറങ്ങി ഒരൊറ്റ പോക്ക് ..സിദ്ധുവേട്ടൻ കാറുമെടുത്തു പുറകെ ചെന്ന്. കൊച്ചിനെ വീട്ടില്‍ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം എന്നും പറഞ്ഞു കൂടെ കൂടി.

അപ്പൊ ദേ  വരാണ് അടുത്ത കലിപ്പ് ....,,, സിദ്ധു അണ്ണൻ പോണ വഴിക്ക് കഴിക്കാൻ കയറിയ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ പൈനാപ്പിള്‍ ജൂസില്‍ ഈച്ച ചത്തു കിടന്നോണ്ടു ജൂസിനു കാശു കൊടുക്കൂലാന്നും പറഞ്ഞു  നമ്മുടെ ഗുണ്ട ചേട്ടനോട് വഴക്ക് ..അവസാനം കാശൊന്നും വേണ്ടെടാ മോനെ , നീ പൊയ്ക്കോ എന്ന് ഗുണ്ട അണ്ണൻ പറഞ്ഞതാ ...കലിപ്പൻ കേള്‍ക്കുമോ ...?ഇല്ല , എന്നിട്ടെന്താകാൻ ......പാവം പെണ്‍കൊച്ച് ആ പാതിരാത്രിക്ക്‌ എ.ടി.എം അന്വേഷിച്ചു കാറുമെടുത്തു പോയി ..അവളുടെ പുറകെ കിളി പോലത്തെ ഒരു അണ്ണനും , തീർന്നെ കലിപ്പന്റെ ടോട്ടല്‍ മനസ്സമാധാനം .......കലിപ്പ് മൂത്ത സിദ്ധുവേട്ടൻ അവിടെ കിടന്നു അടിയും കൂടി , ഇടിയും കൊണ്ട് , ചവിട്ടും കൊടുത്ത് അവസാനം ബോധം പോയി ....കിളി നമ്മുടെ അഞ്ജലി മോളെ അറ്റാക്കാൻ  പോയതും ദൈവം പോലീസിന്റെ രൂപത്തില്‍ വന്നു മോളെ രക്ഷിച്ചു , മോളും പോലീസുകാരും കൂടെ സിദ്ധുവനണ്ണനേം രക്ഷിച്ചു .......നിങ്ങടെ കലിപ്പാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം എന്ന് അഞ്ചു മോള് പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവണ്ണൻ ഒരു സ്നിക്കെർസ് പൊട്ടിച്ചു ,,,,,നീയുണ്ടേല്‍ ഈ കലിപ്പോക്കെ എനിക്ക് നിർത്താൻ പറ്റുമെന്ന്‍ ......അതോടെ അവരുടെ അടിയും വഴക്കും തീർന്നു ...അവർ ജിങ്കാലാല പാടി വണ്ടിയുമെടുത്ത് പോയി ......അവസാനം വഴിക്ക് വച്ചു കിളി അണ്ണനെ കണ്ടതും അഞ്ചു മോള്‍ കണ്ണ് കാണിച്ചു , കലിപ്പൻ പണിയും തുടങ്ങി ...

കലിപ്പ് കൂടാതെ അല്പം സസ്പെൻസ്, അല്ലറ ചില്ലറ പ്രേമം , അലക്കിനു തല്ല് , കണ്ണീര് , പാട്ട് , തമാശ അങ്ങനെ ചേരുവകളൊക്കെ ആവശ്യത്തിനു ഉണ്ട് .

ഇത്രേ ഉള്ളു കലി ........
വെറുതെ പോയി ഒരു പടം കണ്ടിട്ട് വന്നാലോ എന്ന് തോന്നുവാണേല്‍ പോയി കാണാം ......
വെറുതെയല്ലേ .....,ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാനും അങ്ങ് കണ്ടു ....
ഹല്ലാ പിന്നെ .....

Tuesday, 5 April 2016

അമ്മേ ...., ഇനിയും ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കൂടി നിന്റെ നെഞ്ചോടു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ .........!!!!!

അമ്മേ ...., ഇനിയും ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കൂടി നിന്റെ നെഞ്ചോടു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ .........!!!!!


പകരം വയ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത ചില അമൂല്യമായ നിധികൾ ജന്മം കൊണ്ട് നേടിയെടുത്തവരാണ് നമ്മൾ മനുഷ്യർ.പക്ഷെ കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിലും , സാഹചര്യങ്ങളുടെ കൈകടത്തലുകളിലും പെട്ട് ആ നിധികളെയൊക്കെ നമ്മൾ പോലുമറിയാതെ നമ്മൾ ചിലപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കളയാറുണ്ട്.....പിന്നീടു ആ നിധിയെക്കാൾ  വലുതല്ല നേടിയതൊന്നും , എന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടാകുമ്പോളെക്കും നികത്താൻ കഴിയാത്ത വലിയൊരു നഷ്ടമായി അത് നമ്മെ കാർന്നു തിന്നു കളയും.....ഇപ്പറഞ്ഞത്‌ പല തവണയായി പല രീതിയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ് ....ആവർത്തന വിരസത ....!!!!

ആ നിധിയാണ്‌ ഇന്നത്തെ വിഷയം ...കുറച്ചു നാൾ മുൻപ് കരുണാലയത്തിലേക്ക്  ഒരു യാത്ര പോയിരുന്നു ..അന്നെന്റെ മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചത് കുഞ്ഞുങ്ങളായിരുന്നു ..അനാഥരായ കുഞ്ഞുങ്ങൾ... ആ അനാഥത്വമാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദന എന്നായിരുന്നു അന്ന് തോന്നിയത് ...എന്നാൽ ഇന്ന് ...??

ആരുമില്ലാതെ അനാഥരെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്ന , ജീവൻ നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും , വികാരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി ഒട്ടിച്ച പുഞ്ചിരി സമ്മാനിക്കുകയും ചെയുന്ന കുറെ മനുഷ്യരൂപങ്ങളെ ഇന്ന് കണ്ടു .......
അനാഥരായ കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കാൾ വേദനിക്കുന്ന , സനാഥരായ മാതാപിതാക്കളെ .......
തന്റെ സർവ സൗഭാഗ്യങ്ങളും ഉദരത്തിൽ നിന്നും പിറന്നു വീണ ഉയിരിന്റെ പാതിക്കു നല്കി ഒടുവിൽ ഒന്നുമില്ലാതെ പോയ കുറെ അനാഥ ജന്മങ്ങൾ ........
ആശ്രമങ്ങളും , അഗതി മന്ദിരങ്ങളും ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന കുറെ അച്ഛനമ്മമാർ .....!

പഴകി തേഞ്ഞ വസ്തുക്കളെ ചവറ്റു കുട്ടയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു പുതിയ വസ്തുക്കൾ വാങ്ങി വീട് മനോഹരമാക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നിറം മങ്ങിയ ഒരു മനുഷ്യ ജന്മത്തെ കൂടെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു ,,,,,
ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരല്പം കരുണ അണയാതെ നിന്ന് പോയത് കൊണ്ടാണോ , അതോ ഇത്രയും വളർത്തി വലുതാക്കിയതിനു കൊടുക്കുന്ന സമ്മാനമാണോ എന്നറിയില്ല , അവർക്ക് മാസാമാസം അയച്ചു കിട്ടുന്ന സമ്മാന തുക ....

ആ സമ്മാനത്തുകയുടെ വലിപ്പത്തിൽ മക്കളുടെ വലിയ മനസ്സിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു സ്വയം ആശ്വസിക്കുന്ന കുറെ അച്ഛനമ്മമാർ .......കരയണമോ , അതോ അവരുടെ വിധിയെ കുറിച്ചോർത്തു സഹതപിക്കണോ ...??
അറിയില്ല ....ഇന്നലെ വരെ താൻ മാറോടു ചേർത്തവർക്ക് ഇന്ന് താൻ ആരുമല്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ആ മനസ്സിനുണ്ടാകുന്ന വേദന ....
നാളെ തനിക്കും ഇതേ അവസ്ഥ വരാം എന്ന് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും ഇവരൊക്കെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ....?


എനിക്കുമുണ്ട് ഒരമ്മ ....
സ്വന്തം വയറിന്റെ വിശപ്പ്‌ സഹിച്ചും എന്നെ ഊട്ടുന്ന  ഒരമ്മ ....
നിറം മങ്ങിയ സ്വന്തം വസ്ത്രത്തെ മറന്നു എനിക്ക് വേണ്ടി നിറമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ തുന്നി തരുന്ന ഒരമ്മ ....
സ്വന്തം മുറിവിനെ അവഗണിച്ചു എന്റെ മുറിവിൽ മരുന്ന് വച്ചു എന്റെ വേദനയെ ആറി തണുപ്പിക്കുന്ന ഒരമ്മ .....
എന്നെ ജനിപ്പിച്ച അമ്മയാണോ ..., അതോ എനിക്ക് വേണ്ടി ജനിച്ച അമ്മയാണോ എന്ന സംശയം എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്നും നിലനിർത്തി നിബന്ധനകളില്ലാതെ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരമ്മ ....

ഇന്നലെ വരെ എന്റെ അരികിൽ ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ അമ്മയോട് വഴക്കിട്ടിരുന്ന ഒരു വഴക്കാളിയായിരുന്നു ഞാൻ ....
എന്നാൽ ഇന്ന് , കയെത്തുന്ന ദൂരത്തു , ഒന്ന് വിളിച്ചാൽ കേൾക്കുന്ന അകലത്തു അമ്മ ഉണ്ടെങ്കിലും ആ അകലത്തിന് ഏറെ ദൂരമുണ്ടെന്ന തോന്നൽ.....
അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും പൂർണമാകാത്ത അവസ്ഥ ......

വഴക്കിട്ടിരുന്നെങ്കിലും , ദേഷ്യം കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഈ നിമിഷം ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു ....
പ്രിയപ്പെട്ട ഉമ്മാ ....ഞാൻ നിങ്ങളെ എത്ര മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് ....
നിങ്ങളില്ലെങ്കിൽ അതാണ്‌ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടമെന്ന്...
നിങ്ങളാണ് എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തെന്ന്....

ജീവനും ശ്വാസവും എനിക്കായി പകുത്തു നല്കിയവളെ ..... ,
നിന്റെ സ്നേഹത്തിനു പകരമാകില്ല മറ്റൊന്നും .....
നീയില്ലെങ്കിൽ ഞാനില്ല ..
നീയാണ് നിത്യസത്യം .....
അമ്മേ ...., ഇനിയും ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കൂടി നിന്റെ നെഞ്ചോടു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ .........!!!!!


Wednesday, 30 March 2016

വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം ...??

വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം ...! ????

അഞ്ചു വർഷത്തിനു ശേഷം ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അറ്റസ്റ്റു ചെയിക്കുന്നതിനായി പഠിച്ചിരുന്ന സ്കൂളിലേക്ക്  ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ കയറി ചെല്ലേണ്ട ആവശ്യം വന്നു .ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ബെന്നിച്ചൻ എന്നെ അങ്ങ് ഓർത്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു . എന്തിനാണ് മോളെ വന്നതെന്ന ചോദ്യവും , സുഖമാണോ എന്ന അന്വേഷണവും ....ആ പഴയ സ്കൂൾ വിദ്യാർഥിയായി മാറിയ സുഖം ....(മാഷിനെ കുറിച്ചു ഒരു കഥ തന്നെ എഴുതാനുണ്ട് , അത് പിന്നീട് എപ്പോളെങ്കിലും ആകാം )
അറ്റസ്റ്റ് ചെയാൻ വേണ്ടി മാഷിന് നേർക്ക്‌ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒക്കെ നീട്ടി .
ഞാൻ കൊടുത്തത് എന്താണ് , ഏതാണ് എന്ന് പോലും നോക്കാതെ എല്ലാത്തിലും ബെന്നിച്ചൻ ഒപ്പുമിട്ടു സീലുമടിച്ചു തന്നു ..

അന്തം വിട്ടു നില്ക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ബെന്നിച്ചൻ ചോദിച്ചു
"എന്നാടാ,നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ ..?ഇനി ഒപ്പിടാൻ ഏതേലും വിട്ടു പോയോ .?"

" അല്ല മാഷെ ...., ഞാൻ തന്നത് എന്താനെന്നെങ്ങനും നോക്കിയോ ...? അതിന്റെ ഒറിജിനൽ എവിടെ എന്ന് പോലും ചോദിക്കാതെ എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ  മാഷെനിക്ക് ഒപ്പിട്ടൊക്കെ തന്നത് ...? ഞാൻ വല്ല കള്ള പേപ്പറും ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങാൻ വന്നതാണെങ്കിലോ ...??? "

അദ്ദേഹം കസേരയിൽ പുറകിലെക്കൊന്നു ചാരിയിരുന്നു .പിന്നെ എന്നെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു ...എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു 

" എടാ ...ഈ ലോകത്ത് നമുക്ക് കണ്ണുമടച്ചു വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നത് ആരെയാണെന്ന് അറിയാവോ ...? "

"അതിപ്പോൾ ..., ആരെയാമാഷെ ...സ്വന്തം നിഴലിനെ പോലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ....പിന്നെങ്ങന ....?"

വീണ്ടും അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു ..പിന്നെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു .

" ഈ ലോകത്ത് നമുക്ക് കണ്ണുമടച്ചു വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നത്  ഒരേ ഒരു കൂട്ടരെയാ....നമ്മുടെ മക്കളെ ...നീയെന്റെ കുട്ടിയല്ലേ .....നിന്നെ വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിൽ  പിന്നെ ഞാൻ ആരെയാടാ വിശ്വസിക്കെണ്ടേ ....?? "

അതും പറഞ്ഞു എന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചു അനുഗ്രഹിച്ചു പോയ ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖം ഇന്നും ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല ....മാഷിന്റെ വിശ്വാസം ഈശ്വരൻ കാത്തു സംരക്ഷിക്കട്ടെ ...." 

വിശ്വാസം , ആ വാക്കിനു വല്ലാത്തൊരു ശക്തിയുണ്ട് . അപരിചിതരെ പരിചിതർ ആക്കാനും , ചിരപരിചിതരെ എന്നെന്നേക്കുമായി അപരിചിതരാക്കാനും കഴിയുന്ന അത്രയും ശക്തി .

"വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം ..." എന്ന പരസ്യവാചകം സ്വർണം കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലെഴുതാത്ത  ഒരൊറ്റ ആഭരണ പ്രേമിയെങ്കിലും നമുക്കിടയിൽ കാണുമോ ...? 

അതെ , വിശ്വാസമാണ് എല്ലാം ..ഈ ജീവിതം തന്നെ   നാളെ എന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ പൂർണതയിലുള്ള വിശ്വാസം അല്ലെ ...

ഇരുട്ടത്ത് നമ്മെ തനിച്ചാക്കി പോകുന്ന സ്വന്തം നിഴലിനെ പോലും നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല .അപ്പോളാണോ മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ വിശ്വസിക്കുക , ,,?
വിശ്വാസത്തിനും അവിശ്വാസത്തിനും ഇടയിൽ മനസ്സ് കൊണ്ട് തീർക്കുന്ന ഒരു നൂൽപ്പാലമുണ്ട്......
ആ അദ്രിശ്യമായ ചരടാണ്‌ ഓരോ ബന്ധത്തിന്റെയും അടിത്തറ ......
എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ ആ ചരട് പൊട്ടിയെന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം വരെ അസത്യങ്ങളെ പോലും നാം നഗ്നസത്യങ്ങളെന്നു വിശ്വസിക്കും .......
കണ്ണുമടച്ചു ഒരുപാട് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരാള് നമ്മെ വഞ്ചിച്ചു എന്ന തിരിച്ചറിവ് നമ്മെ വല്ലാതെ തളർത്തിക്കളയും ....നമ്മൾ തോറ്റു പോയെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാക്കും ......അതൊരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് .അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രം മനസിലാകുന്ന ചില വൈകാരിക നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അതും ...


നമുക്ക് ഒരാളിലുള്ള വിശ്വാസം പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെടാത്തിടത്തോളം കാലം അയാളെ പരിപൂർണമായി വിശ്വസിക്കുക , മറ്റുള്ള വ്യക്തികളുടെ വാക്കുകളിലോ , അവർ നിരത്തുന്ന തെളിവുകളിലോ അല്ല , നമ്മുടെ മനസാക്ഷി ഒരുവനെ  കുറിച്ചു നമുക്ക് നല്കുന്ന തെളിവുകളിലൂടെ വേണം നാം ഒരാളെ വിശ്വസിക്കാൻ ..., ഒരു പക്ഷെ വൈകിയാവും   വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത് , എങ്കിലും മറ്റാരുടെയോ വാക്കിൻ പുറത്തുണ്ടാകുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയാൽ -കുറ്റക്കാരനാകും മുൻപേ ഒരാളെ അവിശ്വസിക്കുന്നതിലും നല്ലത്  , അല്പം വൈകി ആണെങ്കിലും സത്യം മനസ്സിലായ ശേഷം അയാളെ അവിശ്വസിക്കുന്നത്  തന്നെയല്ലേ ....??? 
(എല്ലായിപ്പോഴും അങ്ങനെ ചെയ്താലും ശരിയാകില്ല , ചിലതൊക്കെ മുളയിലെ തന്നെ നുള്ളാൻ തയാറായി , മുൻകരുതലോടെ നില്ക്കുന്നതാകും നല്ലത് )

നമ്മളെ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ വാക്ക് കൊണ്ടോ , നോക്ക് കൊണ്ടോ പോലും വഞ്ചിക്കാതിരിക്കുക .നമ്മിലുള്ള ആ വിശ്വാസം ആണ് അവരുടെ ശക്തി , അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന തരത്തിൽ ഒരു പ്രവൃത്തിയും നമ്മിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രദ്ധിക്കുക ...

പൊട്ടനെ ചട്ടൻ ചതിച്ചാൽ , ചട്ടനെ ദൈവം ചതിക്കും എന്നാണല്ലോ ചൊല്ല്.

മാഷിന്റെ ആ പുഞ്ചിരിയും , ഹൃദയം നിറഞ്ഞുള്ള അനുഗ്രഹവും . അതിനെയാണ് വിശ്വാസം എന്ന് വിളിക്കേണ്ടത് .  

വളരെ കുറച്ചു നാളത്തെ  പരിചയം കൊണ്ട് മാത്രം നമ്മളെ കണ്ണുമടച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളെ സുഹൃത്തായി കിട്ടുക ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്  ...
വിരലിലെണ്ണാവുന്ന കുറച്ചു പേരെ ഇന്നും അനുഗ്രഹങ്ങളായി നെഞ്ചോടു ചേർത്തു നിർത്താനുള്ള ഭാഗ്യം സർവേശ്വരൻ എനിക്ക് നല്കിയിട്ടുണ്ട് , അതെന്നും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ ....!

Tuesday, 8 March 2016

LeT ShE DeciDes ThE eXpiRy DaTe Of HeR Dreams....



LeT ShE DeciDes ThE eXpiRy DaTe Of HeR Dreams....
കാരണം അവളും സ്വപ്നങ്ങളും , ആഗ്രഹങ്ങളും ഉള്ള ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ് ....!!!!!!!!



" ഒരല്പം പരിഗണന ...,
 ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയിൽ താൻ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന തോന്നൽ ....., തനിക്കായി തന്റെ ചിന്തകൾക്കായി ,സ്വപ്നങ്ങൾക്കായി മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരിടം ..... "
-ഇത്രയും മതി ഭൂമിയിലെ ഓരോ പെണ്ണിനും അവളുടെ ജീവിതം സ്വർഗത്തേക്കാൾ മനോഹരമാകാൻ .....പക്ഷെ ആ തിരിച്ചറിവ് ഈ  സമൂഹം ഇന്നും നേടിയിട്ടില്ല .

ഭൂമിയിലെ മനോഹാരിതയിലേക്ക് കണ്ണ് തുറക്കുന്ന ഓരോ പെൺകുഞ്ഞും അവൾ പോലുമറിയാത്ത കുറെ അദ്രിശ്യമായ ചങ്ങലകളിൽ ബന്ധിതയാണ് ...ഒരു ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ പെണ്ണ് എന്ന പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കും , നിബന്ധനകൾക്കുമടിമയായി അവൾ വളരുന്നു ...
പെൺകുട്ടി എന്നാൽ എല്ലാം സഹിക്കേണ്ടവൾ ആണെന്നും , സ്ത്രീ എന്നാൽ ക്ഷമയുടെ പര്യായം ആണെന്നും , അമ്മ എന്നാൽ ഭൂമി ദേവിയോളം താഴ്മയുള്ളവൾ ആണെന്നും പണ്ട് മുതലേ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച സംസ്കാരത്തിൽ നിന്നും ഇന്നും വ്യതിചലിക്കാതെ , ആ പാത തന്നെ തലമുറകളിൽ നിന്ന് തലമുറകളിലേക്ക് പകർന്നു സ്വയം നിലനില്പ്പോ , വ്യക്തിത്വമോ ഇല്ലാത്ത ഒരുവളായി സമൂഹം സ്ത്രീയെ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു ....

സ്ത്രീയും ഒരു വ്യക്തിയാണ് . ഒരു സമൂഹത്തിൽ പുരുഷൻ വിരാജിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ അവളും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് ......ആ സ്വാതന്ത്ര്യം രാത്രിയിലെ സഞ്ചാരമോ , ലെഗ്ഗിന്സ് ധരിക്കാനുള്ള അവകാശമോ അല്ല...
മറിച്ചു താൻ ഒരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തി ആണെന്നും , ഒരു പുരുഷൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ , അവൻ കാണുന്ന പോലെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ താനും കാണുന്നു എന്നുമുള്ള സത്യത്തിന്റെ അംഗീകാരമാണ് അവൾ തേടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം ....
പക്ഷെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും , കുലമഹിമയുടെയും , മതത്തിന്റെയും ചട്ടക്കൂടുകൾ അവളെ തളച്ചിടുന്നു ....ഒടുവിൽ സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് പ്രൈസ് ടാഗുമിട്ടു അവളും ജീവിക്കും ..എന്തിനോ വേണ്ടി,,,,ആർക്കോ വേണ്ടി ....ഈ ജീവിതം ദാനമായി നല്കിയ ഈശ്വരനെ പഴിച്ചും , ഈ വിധിയിൽ ഒടുങ്ങിത്തീരേണ്ട തന്റെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോർത്തു സ്വയം വെറുത്തും ........

"നീ പെണ്ണാണ് ...നീ ഉറക്കെ ചിരിക്കരുത് , നീ കരയുന്നത് മറ്റാരുമറിയരുത്...
ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും നീ അനുസരിക്കണം ......വിവാഹത്തിനു മുൻപ് വീട്ടുകാർ പറയുന്നതാണ് നിന്റെ ജീവിതം ....വിവാഹ ശേഷം ഭർത്താവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടുകാരും തീരുമാനിക്കും പോലെയാണ് നിന്റെ ജീവിതം ..."
ഇതാണ് ഒരു ശരാശരി മലയാളി തന്റെ കുട്ടിയെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുന്ന ജീവിത പാഠം .....ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ ...??? ഇതിനിടയിൽ എവിടെയാണ് അവൾക്കൊരു ജീവിതം ....???? മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു അവൾ അവളുടെ സ്വത്വം മാറ്റുകയാണ് ....ഓരോ നിമിഷവും അവൾ അവളല്ലാതായി മാറുകയാണ് .....

സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളെ എല്ലാം  വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുക ....സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ സ്വീകരിക്കേണ്ടി വരുക ...അപ്പോൾ സ്വയം തോന്നുന്ന വികാരം എന്താണെന്ന് അറിയുമോ....??? നമുക്ക് നമ്മോടു തന്നെ വെറുപ്പും പുച്ഛവും തോന്നും , ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത പാഴായിപ്പോയ ജന്മം എന്ന് തോന്നും ....ആ തോന്നൽ ചെന്ന് അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ഒരു ആത്മഹത്യയിലെക്കാവും ...
ഒരു സ്ത്രീയുടെ വേദന ഒരിക്കലും ലോകത്തൊരു പുരുഷനും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാനാകില്ല...അങ്ങിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഈശ്വരന് സമന്മാരാണ് .....

സ്വന്തം വീട്ടിലെ ബന്ധനങ്ങളിൽ കഴിയുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഏക പ്രതീക്ഷ വിവാഹാനന്തര ജീവിതം മാത്രമാണ് .....നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊക്കെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു മതി എന്ന വീട്ടുകാരുടെ ഒരു വാക്ക് ....,ആ കച്ചിത്തുരുമ്പാണ്  വിവാഹം വരെ അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ആയുസ്സ് നീട്ടുന്നത് ....മധുവിധു നാളുകളിലെ മനോഹാരിത അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവളും തിരിച്ചറിയും -ഇവിടെയും തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് യാതൊരു വിലയും ഇല്ലെന്ന്...പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ തണലിൽ വളരാൻ കൊതിക്കുന്ന ഒരു ജീവൻ ഭൂമിയിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് മിഴി തുറന്നിരിക്കും....പിന്നെ എല്ലാ പെൺകുട്ടികളുടെയും ജീവിതം ഇതാണ് എന്നും തന്റെയും ജീവിതം ഇങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നും സ്വയം പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു അവൾ ജീവിക്കും .... അവസാനം തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ സ്വന്തമായി ഈ ജീവിതം കൊണ്ട് താൻ ഒന്നും നേടിയില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് മാത്രം ആകും ബാക്കി ,,,,,, 
ലോകത്ത് എല്ലാ പെൺകുട്ടികളുടെയും ജീവിതം ഇങ്ങനെയല്ല , പക്ഷെ ഒരു ശരാശരി മലയാളി പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയാണ് ...

പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ വീട്ടുകാർ മാത്രമാണ് അവളുടെ ആശ്രയം ..
വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ ഭർത്താവ് മാത്രവും ,,,,,
 എത്ര വലിയ കുടുംബം ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാലും ഒരുവന്റെ താലി കഴുത്തിൽ വീണു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവൻ ഇല്ലെങ്കിൽ തനിക്കു ആരുമില്ലെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് ...
"പറ്റില്ല , ചെയ്യില്ല , സാധ്യമല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഈ കിട്ടുന്ന സ്നേഹം തനിക്കു നഷ്ടമായെക്കുമോ എന്നും , താൻ ഒറ്റപ്പെട്ടെക്കുമോ എന്നുമുള്ള പേടി ....
ഈ തിരിച്ചറിവുകളാണ് അടിമത്തത്തെ സ്നേഹിക്കാനും , സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങളെ ത്യജിക്കാനും അവളെ നിർബന്ധിക്കുന്നത്‌

അടുത്തൊരു വനിതാ ദിനം കൂടി കടന്നു പോയി ....
There is a MAN in every WOman
There is a HE in every She
There is a LAD in every Lady
There is a ADAM in every Madam
എന്ന് ഓഫീസിലെ സാറ് പ്രസംഗിച്ചും പോയി .....

വനിതാ ദിനത്തിൽ മാത്രം സ്ത്രീ അമ്മയാണ് , ഭാര്യയാണ് , ഒരു തലമുറയുടെ വഴികാട്ടിയാണ് , ഗൃഹഭരണവും , ഓഫീസ് ഭരണവും തുടങ്ങി പല ജോലികളെ ഒരു പോലെ സമ്മേളിച്ചു കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്. രാവിലെ ഉറക്കമെണീറ്റ് ഇരുട്ടുന്നതു വരെ പണിയെടുത്തു ഒരു പരാതിയും പരിഭവവും പറയാതെ ജീവിക്കുന്നവളാണ്........ എന്നൊക്കെ പ്രസംഗിച്ചിട്ടു ഒരു ഹാപ്പി വിമൻസ് ഡേ ആശംസിച്ചു പോകുന്ന മഹാ പുരുഷന്മാർ ഒരു മാസത്തേക്ക് സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു നടത്തിനോക്കണം .......അപ്പോൾ മാത്രമേ മനസ്സിലാകു ഒരു സ്ത്രീയുടെ വില ......

ആഹ്.....ഫെമിനിസ്റ്റുകളെപ്പോലെ കുറെ സംസാരിച്ചു .....ഇത് ഫെമിനിസം ഒന്നുമല്ല ....ഒരു ശരാശരി മലയാളി പെൺകുട്ടിയുടെ അവസ്ഥയാണ് ....എതിര്ത്തു പറഞ്ഞാലോ , ചോദ്യം ചെയ്താലോ അഹങ്കാരിയാണെന്ന് മറ്റുള്ളവർ  മുദ്ര കുത്തുമെന്നു ഭയന്ന് എല്ലാം ഉള്ളിലടക്കി ജീവിക്കുന്ന ഓരോ പെണ്ണിന്റെയും ജീവിതമാണ് ........ഇതൊക്കെ മാറുമായിരിക്കും അല്ലെ.......??????

 പുസ്തകത്താളുകളിലും , അക്ഷരക്കൂട്ടുകളിലും  ഒതുങ്ങുന്ന പെണ്ണിന്റെ മഹത്വം എല്ലാവരും തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു വനിതാ ദിനത്തിലേക്കായുള്ള കാത്തിരുപ്പ് ഇനിയും ബാക്കി ......

Wednesday, 24 February 2016

ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റ് മനസ്സുകൊണ്ട് ചെയ്താൽ അത് തെറ്റല്ലാതാകുമോ?

ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റ് മനസ്സുകൊണ്ട് ചെയ്താൽ  അത് തെറ്റല്ലാതാകുമോ?

നിർമലയ്ക്ക് എന്നും സംശയമാണ് .അതും തികച്ചും അബ്നോർമൽ ആയ സംശയങ്ങൾ. ഇത്തവണ  സംശയം പക്ഷെ അല്പം കടന്നു പോയോ എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഒരു സംശയം .'ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റ് മനസ്സുകൊണ്ട് ചെയ്താൽ  അത് തെറ്റല്ലാതാകുമോ?' എന്നാണ് അവളുടെ സംശയം.
ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .......

തെറ്റ് ...എന്താണത് ?

  • നാം ചെയുന്നതിലെ തെറ്റും ശരിയും എങ്ങനെയാണ് വേർതിരിച്ചെടുക്കുക...? നമ്മൾ ചെയുന്ന നമ്മുടെ ശരികൾ എല്ലാവരും ശരി ആയി അംഗീകരിക്കുമോ ..??
  •  നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ എന്ന് മറ്റുള്ളവർ അടിവരയിട്ടു പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ തെറ്റുകൾ ആണെന്ന് നമ്മൾ അംഗീകരിക്കുമോ ....?? 
  • നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിലെ ശരിയും തെറ്റും വേർതിരിച്ചെടുക്കേണ്ടത്  നമ്മളാണോ അതോ വേറെ ആരെങ്കിലുമാണോ ....??
  • നമ്മൾ  ചെയുന്ന പ്രവൃത്തി കൊണ്ട് നമുക്കോ , മറ്റാർക്കെങ്കിലുമോ ഒരു തരത്തിലുള്ള വിഷമമോ , പ്രശ്നങ്ങളോ സംഭവിക്കുന്നില്ല എങ്കിൽ അത് ശരിയായും , നേരെ മറിച്ചു സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് തെറ്റായും മാറുന്നു....അതല്ലേ നടക്കുന്നത് ...?


ഇനി നിർമലയുടെ ചോദ്യത്തിലേക്ക് വരാം. ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റും , മനസ്സ് കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റും ....തെറ്റ് തന്നെ ഇങ്ങിനെ രണ്ടു വിധം ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നത് അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതിനു ശേഷമാണ് ... ശരീരം കൊണ്ട് തെറ്റ് ചെയ്യണമെങ്കിൽ - ഉദാഹരണമായി നമ്മൾ ഒരാളുടെ കരണത്ത് അടിക്കുന്നു എന്ന് വയ്ക്കുക - നമുക്ക് അയാളെ അടിക്കണം എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടല്ലേ നാം അങ്ങിനെ ചെയ്തത് . അപ്പോൾ മനസ്സില് തോന്നിയത് നമ്മൾ ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്തു എന്നല്ലേ ഉള്ളു ...ഈ തെറ്റിനെ ഏതു വിധത്തിൽ പെടുത്തും ...? അതോ ഇത് മനസ്സ് കൊണ്ടും , ശരീരം കൊണ്ടും ചെയ്ത തെറ്റ് ആയി കണക്കു കൂട്ടപ്പെടുമോ ...?

നമ്മൾ ശരീരം കൊണ്ട് ചെയുന്ന എന്ത് പ്രവൃത്തിയും , അത് തെറ്റ് ആയാലും , ശരി ആയാലും അതിനു ആദ്യം മനസ്സല്ലേ സമ്മതം തരുന്നത് ...?അങ്ങനെയെങ്കിൽ അടിസ്ഥാനപരമായി ശരീരം കൊണ്ട് ചെയുന്ന എല്ലാ തെറ്റുകളും നമ്മൾ ആദ്യം മനസ്സ് കൊണ്ടല്ലേ ചെയുന്നത് ....??? അപ്പോൾ പിന്നെ മനസ്സു കൊണ്ട് തന്നെയല്ലേ നമ്മൾ തെറ്റ് ചെയുന്നതും ...????

ഇനി സയൻസ് പറയുന്നത്  എന്തെന്നാൽ മനസ്സ് എന്നൊരു അവയവമേ മനുഷ്യന് ഇല്ല എന്നല്ലേ ....അതൊരു സാങ്കല്പ്പികത ആണ് എന്നല്ലേ ....അപ്പോൾ സാങ്കല്പ്പികമായ മനസ്സ് കൊണ്ട് നമ്മൾ എങ്ങനെ തെറ്റ് ചെയ്യും ...? ഇനി അഥവാ ചെയ്തു എന്ന് തന്നെ വയ്ക്കുക ...അപ്പോളോ ...?? സാങ്കല്പ്പികമായ മനസ്സ് കൊണ്ട് നമുക്ക് സങ്കല്പ്പങ്ങളെ അല്ലെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയു ...സാങ്കല്പ്പിക മനസ്സിന്റെ സാങ്കല്പിക സൃഷ്ടി ആയ തെറ്റ് ശരീരം ചെയ്യുന്നതിലും ഒരു സാങ്കല്പ്പികത ഇല്ലേ ....????അപ്പോൾ എല്ലാം മാാാാാാായ എന്ന് പറഞ്ഞാലോ ....????

 എന്തായാലും നിർമലയ്ക്കു ഉത്തരം വേണമല്ലോ അല്ലെ .....എന്റെ മറുപടി ഞാൻ പറയാം

  • തെറ്റ് എന്ന് നമുക്ക് തോന്നലുണ്ടാക്കുന്നത് എന്തായാലും - അതിനി ആരെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചാലും , ഇല്ലെങ്കിലും - അത് തെറ്റ് തന്നെയാണ് 
  • അടി , ഇടി , തല്ലു , ചവിട്ടു , കുത്ത് , കൊലപാതകം ....തുടങ്ങി നമ്മുടെ ശരീരം കൊണ്ട് നമ്മൾ മറ്റൊരാളെ വേദനിപ്പിച്ചു എങ്കിൽ അത് എല്ലാ അര്തത്തിലും തെറ്റ് തന്നെയാണ് ,,, 
  • ഒരാളെ വേദനിപ്പിക്കാതെ മനസ്സ് കൊണ്ട് നമ്മൾ  അയാളെ തെറി വിളിച്ചു അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം തീർത്തു എന്ന് കരുതുക.അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവിടെ രണ്ടാമതൊരാൾ വേദനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല , നമ്മുടെ മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾ എല്ലാം മാറുകയും , അയാളോടുള്ള നമ്മുടെ ദേഷ്യം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു ,,,ആ അവസരത്തിൽ നമ്മൾ തെറ്റുകാർ ആകുന്നില്ലല്ലോ .


ഇനി ശരീരം കൊണ്ടും മനസ്സ് കൊണ്ടും ചെയ്യാവുന്ന അങ്ങേയറ്റത്തെ തെറ്റായി നിർമല പറയുന്നത് എന്തെന്നാൽ - ഒരാളെ മനസ്സു കൊണ്ട് എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും സ്നേഹിച്ചിട്ടു അതെല്ലാം മറന്നു മറ്റൊരാളോടൊപ്പം  ജീവിക്കുക എന്നതാണ് .....

  •  സാങ്കല്പ്പികമായ മനസ്സ് കൊണ്ട് നമ്മൾ സങ്കല്പ്പിക്കുന്ന മായ കഥകൾ എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ ശരീരത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുക ....?
  • പണ്ട് എനിക്ക് ഷാരൂഖാനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു , ക്ലീൻഷേവും , ഒടുക്കത്തെ ഗ്ലാമറും കാരണം  ഷാരൂഖാനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോലും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു .അതിനു കാരണം ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ സങ്കല്പ്പ പുരുഷൻ ഷാരൂഖ് ആണെന്നത് ആയിരുന്നു ..അന്നയും റസൂലും
    കണ്ടപ്പോൾ ഷാരൂഖാനെ മാറ്റി ഫഹദിനെ പ്രേമിക്കാൻ തുടങ്ങി , താടി കണ്ടു ജോർജിനെ പ്രേമിക്കാൻ തുടങ്ങി ..ഇവരെയൊക്കെ ഞാൻ മനസ്സു കൊണ്ട് പ്രേമിച്ചിട്ടുണ്ട് , എന്ന് കരുതി നാളെ ഞാൻ മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ അത് തെറ്റാകുമോ ...????അത് വഞ്ചനയാകുമൊ....?
ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടുന്ന , നമ്മളോട് അടുപ്പവും , കരുതലും കാണിക്കുന്ന , മറ്റാരെയുംകാൾ  നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് തോന്നുന്ന ഒരാൾ , അത് ആണായാലും , പെണ്ണായാലും നമുക്ക് ആ വ്യക്തിയോട് ഇഷ്ടം തോന്നുക സ്വാഭാവികം .വേറെ ഒരു ആണ്കുട്ടിയുമായും / പെൺകുട്ടിയുമായും അടുത്തു പരിചയമില്ലാത്ത ഒരാൾ ആ തോന്നുന്ന ഇഷ്ടത്തെ പ്രേമമായി വ്യാഖ്യാനിക്കും ....ആ സങ്കൽപ്പത്തിൽ അടിയുറച്ചു വിശ്വസിക്കും .....(ഇത് കൊണ്ടാ മക്കളെ മിക്സെഡ് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാനും , വീട്ടുകാരും കുട്ടികളും തമ്മിൽ ഒരു നല്ല അടുപ്പം ഉണ്ടാക്കാനും പറയുന്നേ ) അത് വെറും മായ ആണെന്ന് ആര് പറഞ്ഞാലും അവർ അംഗീകരിക്കില്ല, കാരണം അവരുടെ മനസ്സില് മുഴുവൻ ഷാരൂഖാനെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നമാണ് ...ഇതിൽ ചിലര് ആൾക്കൂട്ടത്തിലെക്കിറങ്ങുമ്പോൾ ഫഹദിനെ കണ്ടെത്തും , ചിലര് ഷാരൂഖിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നില്ക്കും , അതൊരു തരം മാനസിക രോഗമാണ് ....അതിനു വേണ്ടത് നല്ലൊരു മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞാനെ കാണുക എന്നത് മാത്രം ആണ് .

ലോകത്ത് ഇതൊരു ആണിനും  പെണ്ണിനും  തോന്നുന്ന  പ്രായത്തിന്റെ ഒരു ചപല  വികാരം മാത്രമാണ് ഇത്  , .എന്നാൽ അത് അംഗീകരിക്കാതെ ഇത് പ്രേമമാണ് ഇതാണ്‌ സത്യം എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നതാണ്  നമ്മൾ നമ്മോടു ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ് ...

ഒന്ന് മനസ്സിലാക്ക് നിർമലെ , നിനക്ക് മാത്രമല്ല ആര്ക്കും തോന്നാവുന്ന ഒരു വികാരമാണത് ...ഒരു ഗന്ധർവൻ ഉമ്മ തന്നു എന്ന് സ്വപ്നം കണ്ട ഉടനെ കളങ്കപ്പെടുന്നതാണ്  പെണ്ണിന്റെ ചാരിത്ര്യമെങ്കിൽ  ലോകത്ത് പരിശുദ്ധയായ ഒരു പെണ്ണ് പോലും കാണില്ല .....

പിന്നെ നിർമല ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല , പതിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നടന്നകന്നു ....!